Stanisław Nitka
Stanisław Nitka (ur. 21 maja 1912, zm. 26 sierpnia 1994) – rzeszowski krypiarz, ostatni z rodu przewoźników obsługujących przeprawę promową przez Wisłok w Rzeszowie, jedna z najbardziej rozpoznawalnych postaci powojennej historii nadwisłokowych bulwarów, upamiętniony pomnikiem na bulwarach nad Wisłokiem[1][2][3].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Pochodził z rodziny Nitków, od XIX wieku trudniącej się przewozem ludzi przez Wisłok przy użyciu płaskodennych łodzi (kryp). W młodym wieku przejął rodzinny zawód krypiarza, kontynuując działalność poprzednich pokoleń Nitków[1][2].
Od lat 30. XX wieku aż do połowy lat 80. pełnił funkcję przewoźnika na przeprawie promowej przez Wisłok, w rejonie dzisiejszych bulwarów i kładki dla pieszych i rowerzystów[1][4]. Jego krypa, umocowana do liny biegnącej w poprzek rzeki, stanowiła jedną z nielicznych przepraw przez Wisłok, obok mostu drogowego na tzw. drodze lwowskiej i kładki w rejonie Lisiej Góry[3].
W powojennym krajobrazie Rzeszowa działalność Nitki splatała się z intensywnym wykorzystaniem Wisłoka jako miejsca wypoczynku mieszkańców. Przeprawa ułatwiała dostęp do łąk i plaż na prawym brzegu rzeki, m.in. w Olszynkach i na terenie Drabinianki, a także do popularnej plaży „Kamyczki” położonej powyżej zapory. W relacjach świadków podkreśla się, że w sezonie letnim krypiarz często przewoził młodzież „za dziękuję”, nie pobierając opłaty za przeprawę[3].
Na początku lat 80. XX wieku, w związku ze zmianami w zagospodarowaniu Wisłoka (budowa zapory, obetonowanie brzegów, rozwój zabudowy mieszkaniowej po prawej stronie rzeki), Nitka zakończył działalność przewoźnika[3]. Zmarł 26 sierpnia 1994 i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Słocinie w Rzeszowie[1][5].
Upamiętnienie
[edytuj | edytuj kod]W 2004, w dziesiątą rocznicę śmierci krypiarza, na bulwarach nad Wisłokiem odsłonięto pomnik Stanisława Nitki, usytuowany w pobliżu dawnej linii przeprawy, obok kładki dla pieszych i rowerzystów[4][2][1]. Autorem rzeźby przedstawiającej Nitkę siedzącego na krypie jest rzeźbiarz Paweł Chlebek[3][1]. Pomnik stał się jednym z rozpoznawalnych elementów rzeszowskich bulwarów oraz lokalnym symbolem pamięci o dawnej roli Wisłoka w życiu miasta[6][7].
Postać Stanisława Nitki obecna jest w lokalnej literaturze wspomnieniowej, prozie i poezji poświęconej „rzece dzieciństwa” rzeszowian[3][8][9]. Związany z nim jest także radiowy program wspomnieniowy „Rzeka dzieciństwa” przygotowany przez Polskie Radio Rzeszów oraz spotkania literackie organizowane pod jego pomnikiem przez rzeszowski oddział Związku Literatów Polskich[3].
Pamięć o przewoźniku przywołują również współczesne imprezy sportowo-rekreacyjne. Rzeszowskie kluby morsów organizowały Memoriał im. Stanisława Nitki, podczas którego uczestnicy przeciągali łódź w pobliżu kładki na bulwarach w ramach finałów Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy[10][11].
Zbieżność nazwisk
[edytuj | edytuj kod]Stanisław Nitka, rzeszowski krypiarz, nie powinien być mylony z jego rówieśnikiem Stanisławem Nitką ps. „Szpagat”, „Szech”, „Sudyka” (1912–2005). "Szech" był działaczem ruchu ludowego i narodowego, członkiem oddziału OP-11 i żołnierzem powojennego podziemia niepodległościowego na terenie powiatu krośnieńskiego, czasowo związanym z oddziałem Józefa Cieśli „Topora”[12][13].
Partyzanta opisuje osobny biogram w Małopolskim słowniku biograficznym uczestników działań niepodległościowych 1939–1956 autorstwa Czesława Nowaka, w którym jako lata życia podano 1912–2005[14]. Daty śmierci oraz odmienne miejsce działalności obu osób (Rzeszów i powiat krośnieński) wskazują, że były to dwie różne postacie[15].
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- 1 2 3 4 5 6 Michał Toś: Historia Stanisława Nitki: człowieka, który łączył brzegi Wisłoka. Rzeszów24.info, 26 lutego 2025. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- 1 2 3 Rzeszów – Ostatni krypiarz. polskaniezwykla.pl. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- 1 2 3 4 5 6 7 Ostatni krypiarz Rzeszowa. Związek Literatów Polskich, Oddział w Rzeszowie. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- 1 2 Pomnik Stanisława Nitki. erzeszow.pl – Serwis informacyjny Urzędu Miasta Rzeszowa. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ śp. Stanisław Nitka – Cmentarz parafialny Słocina w Rzeszowie. Grobonet – Wyszukiwarka osób pochowanych. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ Bulwary nad Wisłokiem. rzeszowpodkarpackie.com. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ Bulwary nad Wisłokiem – spacer nad zalew. trasadlabobasa.pl. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ Listopad 2011 – „Niedziela na promenadzie”. Stowarzyszenie „Nasz Dom – Rzeszów”. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ Sierpień 2011 – „Rzeka dzieciństwa”. Stowarzyszenie „Nasz Dom – Rzeszów”. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ III Memoriał im. Stanisława Nitki, czyli rzeszowskie morsy dla WOŚP. Nowiny24.pl. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ Rzeszowskie morsy zimy się nie boją. Rzeszów Nasze Miasto, 27 listopada 2014. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ Ostatni partyzanci – od 1951 r.. Biuro Bezpieczeństwa Narodowego. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ Aparat represji w Polsce Ludowej 1944–1989, nr 1 (18)/2020. Instytut Pamięci Narodowej. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ Paweł Fornal: Referat ds. bezpieczeństwa (SB) Komendy Powiatowej MO w Krośnie w latach 1945–1954. Aparat represji w Polsce Ludowej 1944–1989 1(18)/2020. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).
- ↑ Nitka Stanisław „Szpagat”, „Szech”, „Sudyka” (1912–2005) – nota biograficzna. czasopisma.ipn.gov.pl. [dostęp 2025-11-30]. (pol.).